برای مرضیه اتحادی . . .
غمت در نهان خانه دل نشیند
به نازی که لیلی به محمل نشیند
به دنبال محمل چنان زار گریم
که از اشک من ناقه در گل نشیند
مرضیه عزیزم
به تو که فکر میکنم تمام رنگهای تنم سبز می شوند
به تو که فکر میکنم یاد شاخه های اقاقی می افتم
. . . . .
وقتی به رفتن تو فکر میکنم
بانو
درد می کشم
درد می کشم
درد می کشم
+ نوشته شده در سه شنبه چهاردهم مهر 1388ساعت 21:23  توسط مونا
|
